Limoncello, de citroenlikeur van Italiƫ!

Volgens La Stampa “strijden” Amalfi, Capri en Sorrento in de regio Campania in Zuid-Italië om de eer Limoncello te hebben “uitgevonden”. Wanneer Limoncello voor het eerst gedronken werd en tijdens welke gelegenheid, daar zijn de meningen nogal over verdeeld. Mensen uit Sorrento beweren dat de drank al begin 1900 in adellijke kringen werd geserveerd na de maaltijd; historici meldden dat de drank door vissers en boeren uit Amalfi tijdens nachtelijke rondes en in de vroege ochtend gedronken werd om hun ledematen warm te houden. Daarnaast bestaat het verhaal dat deze drank begin 1900 is geboren uit een recept  van een oudere dame, Maria Antonia Farace; zij runde op het eiland Capri een pension en onderhield daar een citroen- en sinaasappeltuin.

 

Haar kleinzoon opende in de periode na de 2de WO een horeca activiteit en de specialiteit van die bar was de beroemde drank gemaakt naar het oude recept van zijn oma. Pas in 1988 heeft zíjn zoon, Massimo Canale, een kleine productielijn van Limoncello opgezet en is het merk geregistreerd geworden. Hoe en wanneer de drank is ontstaan; daar bestaat onduidelijkheid over, maar over de smaak van de Limoncello zijn de meningen níet verdeeld. Die wordt inmiddels wereldwijd op prijs gesteld en geroemd. Niet in de laatste plaats om de spectaculaire omgeving waar de citroenen waar Limoncello mee gemaakt wordt, groeien. Limoncello wordt oorspronkelijk gemaakt met de citroen uit Amalfi of Sorrento. Tegenwoordig wordt Limoncello ook op Sicilië of op Sardinië geproduceerd, maar ook over de Italiaanse landgrenzen, in Californië en Frankrijk.

Citroen uit Sorrento en Amalfi 

De citroen uit Sorrento, Feminello of Feminiello heeft een dikke schil, is ovaal van vorm, is zeer geparfumeerd, vrij zuur en rijk aan vitamine C. De Amalfi citroen, de Limone Costa d’Amalfi of sfusato Amalfitano (Sfusato is afkomstig van affussolato en betekent slank in het Nederlands) is dus slank, minder zuur dan de Sorrento citroen, rijk aan vitamine C en heeft een gemiddeld dikke schil. Citroenen houden van zon en een licht briesje, maar niet van teveel zon, koude of wind. De citroenen worden met de hand geplukt en mogen niet met de grond in aanraking komen. Wanneer de citroenen in aanraking komen met de grond, gaan belangrijke kwalitatieve eigenschappen ervan verloren. Zowel de Amalfi als de citroen uit Sorrento hebben de status Indicazione Geografica Protetta, m.a.w. een beschermde geografische aanduiding. In de Amalfi regio kan je een Lemon Tour maken om meer over de regio, dorpen waar de Amalfi citroen groeit en over de vrucht zelf, te weten komen. 

Toepassingen citroen: 

Citroenen kunnen voor veel verschillende doeleinden gebruikt worden, o.a.:

  •  De geraspte schil kan gebruikt worden in taarten en koekjes;
  •  Er worden zoetigheden van gemaakt;
  •  Citroenen kunnen gebruikt worden als reiniging- en schoonmaakmiddel;
  •  Het sap van de citroen wordt gebruikt om vis of vlees van smaak mee te voorzien;
  •  Het sap van de citroen kan worden gebruikt om haar mee te bleken, maar ook tanden wanneer gemengd met zuiveringszout;
  •  Het sap van de citroen wordt gebruikt om verkleuring aan geschild fruit en groente tegen te gaan;
  •  Citroen gesneden in partjes is een fantastische luchtverfrisser in je koelkast;
  •  Probeer eens citroenrasp door de kruidenboter;
  •  Citroenen die niet voldoen aan esthetische eisen worden verwerkt in de cosmetische industrie;
  •  Citroenen worden gebruikt om Limoncello van te maken :)

Wanneer je eens een citroen koopt, is het leuk om van een pit die je in de citroen aantreft een citroenplantje op te kweken. Stop de pit gewoon in de aarde en na enige tijd, meestal een paar weken, komt een klein steeltje uit de grond wat groeit en bladeren krijgt. Het is beter wanneer je meerdere pitjes in een meerdere potten stopt, aangezien niet alle pitten goed opkomen en er dus altijd wel eentje goed opkomt. Ik heb geen vruchten aan mijn kleine plantjes gekregen en de oliën in/uit de bladeren, druppelen heel langzaam van de bladeren af, komen terecht op de vensterbank en zijn heel plakkerig. Het is een prachtig plantje en de bladeren ervan zijn heerlijk door een soep of een curry.

Ik maak van de rest van de citroen die overblijft na het maken van Limoncello, limonadesiroop (al naar gelang je smaak, aanlengen met water), wat een heerlijk verfrissende, alcoholvrije drank oplevert of citroenjam. Als je dat laatste wilt maken dan heb je wel veel citroenen nodig om een behoorlijke hoeveelheid jam te verkrijgen. Van de schil die uiteindelijk nog overblijft, kan je canditi maken (reepjes gedroogde gesuikerde citroen) die zo gegeten kunnen worden of gesneden weer gemengd kunnen worden in een taart of koekjes. Misschien lekker in chocolade dippen? Daarnaast kan je de overgebleven schil “bakken” in de oven en dat verpulveren tot citroenpoeder, wat heerlijk is om toe te voegen aan allerlei zoetigheden.

Wat ook heel leuk en lekker is om van de rest van de citroen te maken, is lemmetje: een Surinaamse soort sambal/chutney, maar van citroen in plaats van limoentjes. Ook is pickles maken van citroen een nuttige en lekkere manier om restant van citroen te verwerken. Je hoeft niets weg te gooien van deze vrucht, want je kan echt alles ervan gebruiken!

Zelf Limoncello maken 

In Italië kan je in elke willekeurige supermarkt alcohol met een percentage van 96% kopen. Daar wordt vervolgens door mensen thuis Limoncello van gemaakt. Het is ontzettend leuk om zelf Limoncello te maken; het vergt wel geduld, dus véél handiger is het om Limoncello te kopen bij ons Likeurmeisjes :) Wij maken onze Limoncello met liefde, aandacht en passie. Bestel hem daarom nu!

Gemiddeld worden de schillen van tien citroenen op een liter alcohol gebruikt om Limoncello van te maken. Nadat de schillen onder warm water grondig zijn gewassen en geborsteld, moet er bij het schillen van de citroenen op gelet worden dat het wit tussen schil en citroenvlees niet wordt mee geschild, aangezien dat een bittere smaak heeft. De schillen worden minstens twee weken, maar ook wel een of twee maanden te macereren, te weken gelegd in de alcohol. In die periode worden zowel de kleur als de oliën uit de schil aan de alcohol afgegeven. Nadat die periode verstreken is, wordt een siroop van water en suiker gemaakt; gemiddeld 700 à 800 gram per liter water, afhankelijk van hoe zoet je de drank wilt maken. De citroenschillen kunnen even meegekookt worden - zoals bij de Limoncello van Likeurmeisjes gebeurt - opdat het drankje een beetje bittere smaak krijgt. Hier kan je het bij laten waarna je de Limoncello filtert en bottelt en een paar maanden laat rusten voor consumptie. Ook kan je de afgekoelde suikersiroop aan de citroenschillen en de alcohol toevoegen en nog enige tijd laten staan en in een later stadium afgieten, de citroenen “uitknijpen” om echt alle smaak aan de alcohol af te geven. Filteren, bottelen en je hebt een heerlijke frisse, zoete drank gemaakt. Natuurlijk kunnen ook andere citrusvruchten worden toegevoegd, zoals sinaasappelen, maar ook munt voor een nog frissere smaak of zelfs kaneel!

Crema di Limoncello 

In plaats van een siroop van water en suiker te maken, kan je ook een siroop van volle melk en suiker maken; hiervan krijg je een  Cream Limoncello oftewel Crema di Limone of Crema di Limoncello. Om het drankje nog romiger te maken kan je een deel volle melk vervangen door een deel slagroom. Ook de Cream Limoncello zit in het assortiment van Likeurmeisjes en is een zeer verrassend en gewilde drank; bestel hem hier!

Koning van likeuren 

Limoncello is inmiddels de meest bekende Italiaanse likeur - in Italië de koning van de likeuren genoemd - en wordt normaal gesproken na de maaltijd gedronken als digestief. Als aperitief gemengd met tonic, Prosecco of Franciacorta is het ook een fantastisch drankje. Limoncello wordt in Italië ook wel Limoncino genoemd; daarnaast wordt het net als andere likeuren ook wel een ammazzacaffè - wanneer als digestief geschonken - genoemd, wat letterlijk “koffiedoder” betekent. Het "doodt" de smaak van koffie (cafeïne) die na een maaltijd gedronken is; m.a.w. het doet de smaak van koffie teniet. Prachtig hoe de Italiaanse taal zich dramatisch uitdrukt en niet alleen op likeurgebied! Meestal wordt Limoncello ijskoud gedronken, maar er zijn mensen die het minder koud lekkerder vinden. Kou maskeert smaken, daarom kan je niet goed proeven of je een kwalitatief goede Limoncello drinkt wanneer die uit de vriezer komt. Misschien is het daarom niet raadzaam om de Limoncello in de vriezer te bewaren, maar dat is helemaal aan jou. Helemaal uit den boze bij het maken van Limoncello is gebruik maken van aroma’s en/of kleurstoffen om de smaak en kleur van citroen na te bootsen of te verkrijgen. Wanneer je een goede Limoncello, zoals die van Likeurmeisjes, drinkt, proef je de smaak van echte citroen overduidelijk. Proef hem nu!

Limoncello met wodka 

Voor degene die geen alcohol met een gradatie van 96% ter beschikking heeft, kan gebruik maken van jenever, wodka of grappa. Mijn ervaring met jenever is minder goed, aangezien jenever een ietwat zoetige, weeïge smaak aan de drank afgeeft die je door de citroensmaak heen blijft proeven. Wodka daarentegen is wat mij betreft perfect aangezien dat geen smaak heeft en dus ook geen smaak kán afgeven. Hierdoor blijft de smaak van de citroen heerlijk aanwezig waardoor je een goed alternatief op de echte Limoncello krijgt. Het alcoholpercentage zakt aanzienlijk bij het gebruik van wodka. Sommigen vinden dat jammer, anderen vinden dat heerlijk aangezien je nog eens een extra drankje kunt inschenken zonder een explosie van alcohol in je mond te hebben. Wat mij betreft is het een hele fijne en luxe variant op het origineel.

Likeurmeisjes' Limoncello 

De Limoncello die door Likeurmeisjes wordt gemaakt, is verkregen van citroenen die niet uit Italië komen. Voor veel Italianen is dat zo’n beetje vloeken in de kerk. Ik vind het een prachtig alternatief aangezien ze uit Spanje, Egypte of Argentinië zo het hele jaar rond verkrijgbaar zijn; Amalfi citroenen zijn niet overal en het hele jaar verkrijgbaar en de prijs ervan fluctueert gedurende het seizoen dat ze verkrijgbaar zijn.

De Limoncello die door mij wèl met de Italiaanse Amalfi of Siciliaanse citroen - al naar gelang de beschikbaarheid ervan - wordt gemaakt, is vanaf november 2018 verkrijgbaar onder mijn andere, Italiaanse lijn likeuren met de naam Monella. Ik wil graag “the real deal” ook aan kunnen bieden. Ik kan niet wachten; de voorbereidingen daarvoor zijn in volle gang en het ziet er veelbelovend uit. Likeurmeisjes blijft de al eerdergenoemde basisvariant maken, net als de basisvariant van de sinaasappellikeur met sinaasappels verkrijgbaar uit andere landen dan Italië. Ook de Italiaanse sinaasappelvariant  is in november 2018 verkrijgbaar onder de naam Arancello di Monella. Houd het in de gaten. Via blogberichten kom ik terug op ontwikkelingen en nieuws erover.

 

Arrivederci en tot snel,

 

Petra de Koning

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.